На вашиот организам му се потребни 22 различни видови на амино киселини за да функционира правилно. Кај возрасните можат да се синтетизираат 13 видови на амино киселини во телото (познат како не-есенцијални амино киселини), но затоа другате 9 (есенцијални амино киселини) мора да да ги внесуваме преку исхраната. Поради овој процес на есенцијалните амино киселини, произлегува класификацијата на протеини како целосен или нецелосен извор.
Целосен извори на протеини
Целосни протеини се оние кои ги содржат сите есенцијални амино киселини во доволни количини – тие се обично протеините од животинско потекло, но исто така и неколку растителни извори се сметаат за целосни протеини. Еве неколку примери(* протеини од растително потекло):
– Месо
– Риба
– Млечни производи (млеко, јогурт, сурутка)
– Јајца
– леќа *
– спирулина *
– Соја (не се препорачува да се конзумира секој ден)
Нецелосни извори на протеини
Нецелосни протеини се оние кои не ги содржат сите 9 есенцијални амино киселини, или не содржат доволна количина за да се задоволат потребите на организмот. Тука се вклучуваат:
– Јаткести плодови и семки
– Мешунките
– Житерици и
– зеленчук
Само затоа што тие се нецелосни не значи дека се инфериорни, иако, тие само треба да се комбинираат за да можете да обезбедите вистинската рамнотежа на основните амино киселини. Протеините кои, во комбинација, даваат комплетен амино киселински профил се познати како комплементарни протеини. Еве неколку вкусни примери:
– Ориз и грав
– Спанаќ салата со бадеми
– Житерици со ореви
Комплементарните протеините не мора да значи дека треба да се јадат заедно, но бидејќи вашиот организам ги зачувува амино киселини за подоцна употреба како резервни протеини, комбинирањето, треба да се биде во текот на дневните оброци.
Leave a Reply